Po analizie sposobów, w jaki działają osoby mające osiągnięcia, można dojść do pewnego wniosku. Bardzo duże znaczenie dla jakości wykonywanej przez nich pracy i minimalizacji odkładania działania ma rozrywka, która jest pozbawiona poczucia winy. Umożliwia ona bowiem „naładowanie baterii”, da motywację i energię do działania. Jeśli wiesz, że praca nie pozbawi Cię przyjemności w życiu, łatwiej poradzisz sobie z trudnym zadaniem, nie obawiając się, że przejmie ono kontrolę nad Tobą i nad tym, co robisz.

Jedna z przyczyn odkładania działania to obawa, że jeśli zaczniemy pracować to zostaniemy pozbawieniu czasu na rozrywkę i przyjemności. Koncepcja rozrywki bez poczucia winy utylizuje ten problem, ponieważ w tygodniowym harmonogramie wymagane jest zaplanowanie odpoczynku. Założenie, że jednym z priorytetów w życiu będzie rozrywka, to część procesu nauki o odkładaniu działania.

Dorośli ludzie uważają, że rozrywka nie powinna mieć nic wspólnego z nauką i pracą. Zabawa to jednak ważny element rozwoju każdego dziecka i jest nauką na temat pracy. Pozwala nam zdobyć umiejętności, które są niezbędne dla dorosłego człowieka – zarówno fizyczne, jak i psychiczne oraz społeczne. Zabawa i wykorzystywanie wyobraźni pozwalają dzieciom na tworzenie scenariuszy, które przygotowują je na pracę, związki i konflikty. Dzieci poprzez zabawę wyrażają swoje uczucia, negocjują obietnice, rozwiązują problemy, a także uczą się wytrwałości, zaangażowania i głębokiej koncentracji.

Nie mają też żadnych problemów z motywacją. Trzyletnie dziecko będzie nalegało na to, by wziąć udział w zamiataniu podłogi czy w zmywaniu naczyń. Dla dziecka wszystko jest zabawą i nauką. Jednak w momencie, gdy uczymy się podporządkowywania oczekiwaniom społecznym i gdy jesteśmy karani za jego brak, to pierwotna ekscytacja uczeniem się zanika. Taka nauka przekazuje nam bowiem, że jesteśmy leniwi i możemy na długo odkładać działanie.

Mając zakodowane w głowie, że praca jest nieprzyjemna, a my leniwi, sprawiamy, że potrzebujemy presji wyrażeń „muszę” i „powinienem”. Wszystko po to, by powstrzymać się przed ucieczką w rozrywkę. Utrata rozrywki bez poczucia winy sprawia, że zadania są trudniejsze niż być powinny i pozbawiają nas przyjemności. Z kolei w sytuacji, gdy ją uwzględnimy w swoim życiu, może ona przywrócić wcześniejszy entuzjazm towarzyszący procesom uczenia się, rozwiązywania problemów i uczestnictwa w trudnych zajęciach.

Podziel się ze znajomymi: